گالری

دنیای‌ دوست داشتنی‌كودكان 

انسان نیاز به حركت و جنبش دارد و بازی بخش مهمی از این نیاز است.
هر فرد برای رشد ذهنی و اجتماعی خود نیازمند اندیشه و تفكر است كه بازی خمیر مایه این تفكر و اندیشه را می‌سازد. بنابراین بازی هرچه گسترده‌تر، پیچیده‌تر و اجتماعی‌تر باشد كودك از مصونیت روانی بیشتری برخوردار می‌شود.كشف دنیای اطراف بخش دیگری از فلسفه بازی است كه كودك حس كنجكاوی خود را از این طریق ارضاء می‌كند.
بازی، تن و روان كودك را واكسینه می‌كند و مسئولیت‌های اجتماعی و اقتصادی را كه در آینده باید به دوش بكشد به او می‌آموزد و چه زیباست این سخن كه« بازی زندگی كودك نیست، تمامی زندگی كودك بازی است.»
بازی با سرشت كودك عجین است و یكی از نیازهای طبیعی او به شمار می‌رود. بازی بزرگترین سرگرمی كودك به ویژه در سال‌های پیش دبستانی و دبستانی می‌باشد؛ با آنكه میل به بازی در سنین بالا رو به كاهش می‌گذارد و كارهای مهمی جای آن را می‌گیرد ولی به اعتقاد برخی از روان شناسان تا سال‌های پایان عمر نیز میل به بازی در انسان وجود دارد. دیدگاه 5كارشناس را با هم مرور می‌كنیم.
شاید كودك دلیل بازی كردن خود را نداند و نتواند برای آن علتی بیان كند، ولی با این همه نمی‌تواند از بازی كردن دست بردارد .به نظر رفتارشناسان و روان‌شناسان كودك، همان‌طور كه كودك نیاز به آب و هوا دارد نیاز به بازی و سرگرمی نیز دارد. اودر جریان بازی موقعیتی می‌یابد تا اعتقادات و احساسات و همچنین مشكلات خود را پیدا كرده و مهارت‌های زندگی‌اش را از این طریق بیاموزد.